عظمت بیستون و پراو را دیده ای ؟
یا ون ها و بلوط های سخت جان زاگرس را که مظهر زندگی و پایداری اند؟
آنها را که می بینی تنها چیزی که به ذهنت خطور نمی کند از پا افتادن است
اما تقدیر، کوه و درخت نمی شناسد
و حسن که بالاتر از بیستون و پراو سر به آسمان می سایید و با بلوط ها و ون ها در طول مسیر هم مسیر می شود را با خود می برد
آن هم در 25 اردیبهشت 94 موقع فرود از مسیری در چشمه سهراب بیستون که در حال گشایشش بود .
و امروز یکسال از همان روز می گذرد یکسال از فقدان بزرگ مردی که در سنگنوردی اسطوره بود و در اخلاق اسوه...
در زمان حیات خود و در روزهای نوجوانی با تمام تلاشهایی که داشت در مدت کوتاهی به عضویت تیم ملی سنگنوردی کشور درآمد و در مسابقات کشوری عناوین متعددی را کسب کرد و با آسیب دیدگی که برایش پیش آمده بود خود را از سنگ و کوه جدا نکرد اما این بار راهی دیگر را در پیش گرفت...
آستین همتش را بالا زد و مربی دختران و پسران سنگنورد همشهری اش شد .دو اشکفت ، دیواره زرده ، حصار ابتکار ، غار قرنطینه و بیستون کلاس درس او بودند.
فارغ از تشکیلات سازمانی خودش تصمیم گرفت برای اعتلای ورزش سنگنوردی کشور گام بر دارد گشایش 200 مسیر با درجه سختی های متفاوت در مناطق مختلف استان کرمانشاه خود گواه تلاش و کوشش اش است.
همه حسن را به کم گویی می شناسند کسی که منم منم در کارش نبود آهسته و آرام کارهای بزرگ انجام می داد کلاسهای درسش همه رایگان بود چرا که حسن فارغ از مادیات برای دلش کار می کرد حسن برای ادامه راهش نه به دنبال نان بود و نه نام .
برنامه هایش برای صعود و گشایش مسیر بیشتر اوقات با حضور حدود 50 نفر بود اصلا حضور حسن باعث می شد که خیلی ها دست به سنگ شوند که خیلی ها علاقمند به سنگنوردی شوند.
کلاس درس حسن نه شاگرد داشت و نه مربی ، حسن خود را مربی نمی داست و برای همه یک رفیق خوب بود.
3 سال در چالابه تلاش کرد تا امروز همه آنجا را به نام مدرسه سنگنوردی حسن جوادیان بشناسند و اینبار می خواست تمام تلاشش را به کار بگیرد تا منطقه چشمه سهراب را بهتر از چالابه به همگان بشناساند. اما متاسفانه کارش را نیمه تمام گذاشت و رفت ...
رفتنی که امروز یکسال از آن می گذرد یکسال است که صدای تیشه اش دیگر در بیستون به گوش نمی رسد....
آنچه حسن را جدای از کار خوب سنگنوردی اسطوره کرد منش و بزرگی اش بود اخلاق پسندیده اش که زبانزد همگان بود
بسیار می توان از حسن گفت سنگ ها و کوه های بیستون و پراو با حسن حرفهای بسیاری داشتند به همین چند سطر دلخوشیم که حسن جوادیان بی ادعا آمد
بی ادعا کار کرد و
بی ادعا رفت...
بخشی از تلاش های زنده یاد حسن جوادیان :
- تولد 18 آذر 1361
- شروع فعالیت سنگنوردی از سال 1378
- دارای مقام اول سنگنوردی استان کرمانشاه از سال 1379 تا 1384
- کسب عنوان قهرمانی و نایب قهرمانی کشور در سالهای 1380-1382-1383
- پیمایش سرعتی غار پراو و ثبت رکورد سال 1383
- شرکت در مسابقات آسیایی در سال 1384
- سرپرستی گشایش مسیر پیتون ، سخت ترین مسیر دیواره نوردی ایران
- ادامه ی گشایش مسیرسختون در فصل زمستان بصورت انفرادی
- گشایش مسیرهای چهارساعت و نیمه در جشنواره بیستون و مسیرهایی در دیواره کل کش
- ایجاد مناطق سنگنوردی اسپرت در استان کرمانشاه
- گشایش بیش از 200 مسیر سنگنوردی دشوار در استان کرمانشاه
- صعود و گشایش مسیرهای سنگنوردی دشوار در استان های مختلف کشور
- برگزاری جشنواره های باشکوه سنگنوردی در استان کرمانشاه
- سرپرستی و مربیگری تیم سنگنوردی استان کرمانشاه از سال 1383 تا 1394
- سرپرستی و شرکت در عملیات های امداد و نجات در مناطق کوهستانی
-ضمناً کلیه فعالیت های انجام شده همگی با هزینه شخصی و بدون کمک مالی بوده و همگی با عشق و علاقه شخصی صورت گرفته است
روانش شاد و راهش پر تداوم باد.
زهرا (ری را ) جلیلیان