بدون شک آدام اوندرا، یکی از قوی ترین سنگنوردان جهان است. صعود های شگفت انگیز او در طبیعت از یکطرف، و صعودهای خارق العاده او در داخل سالن از طرف دیگر، انصافا از او قهرمانی بی نظیر ساخته است. این قهرمان 21 ساله تا این تاریخ، 3 ردپوینت با درجه 5.15c ( سخت ترین درجه صعود حال حاضر جهان ) ؛ 3 آنسایت با درجه 5.14d ( سخت ترین درجه آنسایت حال حاضر جهان ) ، 9 صعود با درجه 5.15b ، و 18 صعود با درجه 5.15a ، و آنسایت دهها صعود بادرجه های 5.14c و 5.14b را در کارنامه صعود های داخل طبیعت دارد. در صعودهای رقابتی داخل سالن نیز بارها قهرمان "جام جهانی" و قهرمان "مسابقات قهرمانی جهان" هم در لید هم در بولدر شده است. در این خصوص همین بس که او امسال در کمتر از یک ماه مدال طلای بولدر و مدال طلای لید مسابقات قهرمانی جهان را به ترتیب در موتیخ آلمان و خیخون اسپانیا از آن خود کرد . این دستاورد جهانی در دو رشته مختلف ؛ آنهم در یک سال و در کمتر از یک ماه؛ درجهان سنگنوردی بی سابقه است. آیا آدام اوندرا به واقع یک نابغه است؟
حتی اگر فرض کنیم اوندرا یک نابغه است؛ با وجود این و به شهادت آنچه که خود او می گوید این "آموزش و تمرین"های دیوانه وار است که او را به چنین سطحی از سنگنوردی جهان رسانده است. اوندرا، ضمنا ایده ها و اندیشه های جذابی دارد . مصاحبه اخیر او که در سایت eveningsends منتشر شده گوشه هایی از سبک زندگی و نگاه او را نسبت به آموزش و تمرین نشان می دهد .
در این مصاحبه اوندرا به خصوص در موارد زیر تاکید زیادی داشته است:
1 - تمرین. تمرین. و بازهم تمرین .... حتی وقتی احساس بیهودگی می کنید به سراغ تمرین بروید. بعد از 30 دقیقه، درد تبدیل به لذت خواهد شد.
2 - لید و بولدرینگ دو رشته ورزشی کاملا متفاوت و دور از هم هستند. بعلاوه، هر دو از ریشه های خود در طبیعت دور شده اند .
3 - لیدرها کوتاه قد و سبک وزن؛ اما بولدررها بلند قد و عضلانی هستند.
4 - در مسابقات لید آنچه که مهم است توان استقامتی است.
5 - در مسابقات بولدر آنچه که مهم است مسیرخوانی روی حجم های بزرگ، همراه با حرکات جهشی دوبل و صعود های تعادلی است.
6 - حرکات جهشی دوبل و صعودهای تعادلی هیچ کمکی به لید نمی کنند . در مقابل، استقامت بی پایان نیز کمکی به بولدرینگ نمی کند.
بخش هایی از این مصاحبه جذاب را با هم مرور می کنیم:
....برای شما کدام موفقیت بیشتر خوشحال کننده بود: اولین صعود با درجه 5.15c یا برنده شدن در مسابقات قهرمانی جهان؛ هم در لید هم در بولدر؟
اوندرا : خوب، مسابقات قبلا برای من خیلی رضایت بخش نبودند، اما حالا موضوع فرق می کند. حالا مسابقات قابل مقایسه با صعود مسیر Change و یا مسیر La Dura Dura هستند و حتی رضایت بخش تر از آنها. زیرا من برای این مسابقات آموزش های سختی دیده ام و تمرینات سختی انجام داده ام، زیرا من برای مدت طولانی در ذهن خود، خودم را برنده این مسابقات می دانستم.
انگیزه شما برای تمرکز روی مسابقات امسال چه بود؟
اوندرا : مسابقات قهرمانی جهان هدف اصلی بود.... بعلاوه من نسبت به خود آموزش و تمرینات خیلی کنجکاو بودم. امیدوار بودم و می دانستم که آموزش و تمرین، در صعود های داخل طبیعت به من کمک خواهد کرد. اما بیش از آن می خواستم در مورد خودم بدانم که آموزش و تمرین اختصاصی چه تاثیری در بدست آوردن توان استقامتی دارد؛ و می دانیم که توان استقامتی power- endurance در رقابت های لید به شدت موردنیاز است. براساس تجربه های ناشی از رقابت های قبلی می خواستم بدانم که با توجه به قد بلند و وزن سنگین ( اگرچه نسبت به قد خود، وزن سنگینی ندارم) آیا کاهش وزن برای پیروزی در رقابت های لید عاقلانه است. و البته می دانیم که بهترین رقابت کنندگان لید تماما قدی خیلی کوتاه و وزنی خیلی سبک دارند.
همچنین من مسابقات را به عنوان یک واقعیت و یک رویداد تعیین کننده ای می دانم که باید درقبال آن آموزش و تمرین خوبی داشته باشم . همچنین من بخش ذهنی رقابت را، که برای من خیلی جذاب است، دوست دارم.
باید بگویم ..... من حقیقتا از آموزش و تمرین؛ و از درد و رنج ناشی از آن لذت می برم. زیرا شما در خلال آموزش و تمرین موفق به انجام صعودهای بیشتری می شوید؛ و در مقایسه با کار در برنامه های طبیعت، روز به روز صعودها و حرکات بیشتری انجام می دهید.
حتی وقتی احساس بیهودگی می کنید به سراغ آموزش و تمرین بروید. بعد از 30 دقیقه، درد تبدیل به لذت خواهد شد. برای من فهمیدن محدودیت های بدن و آنچه که بدن را ثابت و مقاوم نگه می دارد جالب است، و چه قدر مهم است که ذهن در سراسر پروسه سالم سازی و مقاوم سازی بدن نقش دارد.
انگیزه های من در طول سال حقیقتا در بالاترین سطح خود باقی مانده است. علی رغم موفقیت در مونیخ و خیخون، برای آماده شدن در مسابقات بعدی قهرمانی جهان سخت تمرین خواهم کرد. هرگز و برای یک لحظه هم از این تصمیم خود متاسف نخواهم شد و هرگز آنرا زیر سوال نخواهم برد.
در مقایسه با صعودهای داخل طبیعت، امسال چند ساعت آموزش و تمرین در داخل سالن داشته اید؟
اوندرا : ماه فوریه استارت زدم، سه ماه و نیم آموزش و تمرین سخت، هفته ای 6 یا 7 روز، همراه با صعود های صخره ای داخل طبیعت – اگر چه خیلی خسته بودم اما این صعودها حالم را خوب می کرد.
در خلال این دوره، 30 ساعت در هفته تمرین می کردم: صعود، تمرینات کمپوس بورد و نیز تمرینات TRX (مخفف Total Resistance eXercise) . اگر همه اینها را جمع بزنید به این نتیجه می رسید که من امسال به واقع 420 ساعت تمرین کرده ام.
سه ماه و نیم بعدی، دوره های "پیش مسابقه" بود ....هر روز سه مسیر سخت را صعود می کردم، 30 دقیقه بولدرینگ یا تمرینات کمپوس بورد کار می کردم .... در اسپانیا یک هفته و در فرانسه دو هفته صعود های داخل طبیعت داشتم. و همینطور هر وقت فرصتی دست می داد اطراف محل زندگی ام تمرین می کردم.
هر وقت داخل طبیعت می رفتم لذت می بردم. صعودهای داخل طبیعت به من انرژی می داد تا بتوانم تمرینات سخت داخل سالن را ادامه دهم. با اینهمه، از اینکه صعودهای کمی در داخل طبیعت انجام داده ام متاسف نیستم – زیرا حقیقتا تمرکز کرده بودم.
این سبک زندگی، کاملا متفاوت بود اما با توجه به اینکه باید به دانشگاه می رفتم سبک مناسبی بود. به خاطر دانشگاه روزهای اواسط هفته نمی توانستم به داخل طبیعت بروم بنابراین فقط تمرین می کردم. به شدت روی دانشگاه و تمرینات تمرکز کرده بودم. و هر شب خوشحال بودم که هر روز کارم را با موفقیت انجام می دهم.
چرا برای سنگنوردان سخت است که در هر دو رشته بولدر و لید تفوق کامل داشته باشند ؟
اوندرا : اگر به سنگنوردان لید نگاه کنید می بینید آنها کوتاه و ظریف هستند. اگر به سنگنوردان بولدر نگاه کنید می بینید که آنها بلند و عضلانی هستند. هر دو رشته لید و بولدر در حال دور شدن بیشتر از یکدیگر و از ریشه اصلی خود در طبیعت هستند.
مسابقات لید نیاز به توانایی فیزیکی خاصی دارد : یک نوع توان استقامتی ( power- endurance ) که به ندرت در صعودهای داخل طبیعت به دست می آید.
اما، مسابقات بولدرینگ حرکات مسیر خوانی روی حجم های بزرگ گیره ها، همراه با حرکات جهشی دوبل و صعودهای تعادلی روی صفحات مورب است ( sketchy slabs - double dynos ) . دابل داینو ها یا حرکات جهشی دوبل و صعودهای تعادلی هرگز در مسابقات لید به شما کمک نخواهند کرد. و در مقابل، داشتن استقامت بی پایان نیز هیچ کمکی برای انجام حرکات جهشی دوبل نخواهد کرد. بدین ترتیب این دو رشته ورزشی با یکدیگر همسو نیستند .
در خصوص خودم، باید بگویم من بطور طبیعی قدرت بولدرینگ بالایی دارم . حتی اگر سه هفته تمرین نکنم چیزی از دست نمی دهم . بولدرینگ در ذات من است .
اما برای من، استقامت مشکل ساز است مگر اینکه به سختی تمرین کنم. فرم بدن من فرمی مناسب برای بولدرینگ است.
همانطور که گفتم اکثر رقابت کنندگان لید قدی کوتاه و وزنی سبک دارند . بلندی قد من گاهی و به ندرت در مسابقات لید امتیاز محسوب می شود؛ آنهم زمانی است که طراحان مسیر گیره های نزدیک و در دسترس طراحی نمی کنند.
اگر در یک مسابقه لید زیگزاگ گیره ها برای حرکات کوتاه طراحی شده باشد برای من تقریبا غیر ممکن است که برنده آن مسابقه باشم. زیرا سنگنوردان کوتاه قد برای چنین مسابقه ای سایز بدنی بهتری دارند و به خاطر سبک وزن بودن می توانند مدت بیشتری روی دیواره آویزان شوند.
برای مدت طولانی فکر می کردم که اگر مسیر های زیادی صعود کنم می توانم توان استقامتی بهتری بدست بیاورم. اما صعود های زیاد نتیجه خوبی در بر نداشت، بهتر می شدم اما به نظر می رسید موانعی وجود دارد که نمی توانم بر آنها فائق شوم. مهم نبود چقدر تمرین می کنم، در هر حال نمی توانستم برای مدت طولانی روی دیواره آویزان شوم.
کم کم شروع کردم به فهم این مسئله که اگر قدرت خود را افزایش دهم می توانم حرکات را آسان تر انجام دهم و روی مسیرها بهتر استراحت و تجدید قوا کنم زیرا همه گیره ها بزرگ هستند . به همین دلیل، تمرینات من برای لید تمرینات انفجاری کمپوس بورد و بولدرینگ بود. و باز به همین دلیل، برای بولدر نیاز به تمرینات خاصی نداشتم. وقتی که در لید بهتر و قویتر می شدم در بولدر نیز بهتر و قوی تر می شدم. کاملا ساده است . تنها چیزی که من نیاز داشتم دابل داینو double dynos، تمرین حرکات جهشی دوبل بود.
به نظر من اکثر سنگنوردان تمرینات خیلی ویژه ای انجام می دهند. آنها وقت زیادی را صرف تطابق خود با رشته ها و سبک های مختلف می کنند، به خصوص در بولدرینگ و مشکلات مربوط به تکنیک های تعادلی آن.
در هر حال برای من تطابق یافتن وقت کمتری می گیرد زیرا من کیلومترها سنگنوردی کرده ام ، از هر سنگی و با هر زاویه ای. نمی خواهم حود ستایی کنم اما فکر می کنم می دانم چگونه صعود کنم؛ هرکجا و از هر مسیری