
کوه نامه: آدام اوندرا سنگنورد جوان اهل چک در مصاحبه اخیر خود با اندرو بیشارات از رقابت های قهرمانی جهان ، ساختار بدن سنگنوردان در رشته های مختلف، آنسایت 9a با سهولتی باور نکردنی و تمرینات بسیار دشواری که منجر به کسب مقام اول در هر دو رشته لید و بولدر رقابت های قهرمانی جهان شد و از همه مهمتر راز غلبه بر ناکامی و ناامیدی می گوید:
در 23 آگوست در مونیخ آدام اوندرا در رقابتی نزدیک و در شرایطی بسیار دشوار قهرمان بولدر جهان شد. او در این رقابت تماشایی بر آخرین بولدر، در پیش روی بیش از 6000 تماشاگر غلبه کرد. در کمتر از یک ماه در 14 سپتامبر در خیخون اسپانیا، در رقابتی بسیار تنگاتنگ با رامون جولیان سرکش ، نفر اول رقابتهای قهرمانی جهان در رشته لید شد . با این روند اوندرا اولین فردی محسوب شد که در هر دو رشته و در یک سال به مقام قهرمانی رسیده. گفته می شود که این دو پیروزی قابل توجه و بی سابقه کتمان حقیقتی بزرگ است . چرا؟ زیرا بولدرینگ و لید یا همان صعودهای اسپرت ، بسیار از یکدیگر متفاوت و کاملن تخصصی هستند ، فیزیک فرد و روش های تمرین، عوامل بسیار مهمی در رسیدن به موفقیت در هر دو رشته هستند. عملکرد خوب در هر دو رشته ممکن است غیرمعمول نباشد اما قهرمان جهان شدن در هر دو قابل توجه و بی سابقه است . اوندرا بزرگ ترین سنگنورد عصر حاضر با بیشترین لیست افتخارات است ، دو V16 ، سه 5.15c ، سه 5.14d آنسایت در کارنامه این سنگنورد توانمند وجود دارد اما در پیشینه رقابت های جام جهانی خود همیشه با دشواری مواجه بوده ، مصاحبه ای که قبلن توسط کریستین برنا منتشر شده بود، حکایت سردی از ناکامی او در مقابل رامون جولیان بود، او ترس خود را اینطور بیان کرد " من حتی در چند هفته گذشته در سالن برای این رویداد مهم تمرین نکرده ام" اما اینطور که کریستین توضیح می دهد رامون از ماه فوریه برای این رقابت ها تمرین کرده بود.
سال گذشته اوندرا شجاعانه اعلام کرده بود که در سال 2014 فقط روی مسابقات تمرکز خواهد داشت و برای تصمیم خود سرسختانه تلاش کرد. با این حال فصل مسابقات خالی از اشتباه نبود، در شامونی یک گیره را جا انداخت و از دور رقابت ها حذف شد و در بریانسون ناامیدانه نفر هشتم شد. اما اوندرا عاقبت راز موفقیت خود را پیدا کرد، اعتماد بنفس و آمادگی لازم برای مونیخ و خیخون .
من خود را به اوندرا رساندم تا اطلاعات بیشتری در باره تمرینات دشوار سال گذشته او کسب کنم و اینکه شکوه قهرمانی مسلم جهان چگونه است؟
- جری موفات در کتاب خود نوشته من حاضرم تمامی مدالهای مسابقات خود را با یک صعود آنسایت معاوضه کنم، برای شما کدام یک رضایت بخش تر است؟ اولین 5.15c جهان یا برنده شدن در مسابقات قهرمانی جهان در هر دو رشته لید و بولدر؟
- خوب راستش در گذشته نتایج مسابقات من چندان رضایت بخش نبوده اما حالا وضعیت فرق می کند ، می توان آنرا مقایسه کرد و حتی رضایت بخش تر از Change یا La Dura Dura (اولین 5.15c) است زیرا بسختی برای آن تمرین کردم و از مدتها قبل در ذهنم خود را برنده پنداشتم.
- انگیزه شما در تمایل به تمرکز در رقابت های امسال چه بود؟
- مسابقات قهرمانی جهان هدفی است اصلی زیرا چه چیزی می تواند مهمتر از قهرمانی در برابر تمامی جهان باشد؟ علاوه بر آن من کنجکاو بودم که بدانم تمرینات اختصاصی چه تاثیری روی من در بدست آوردن نوع خاصی از قدرت و استقامت برای رقابتهای لید دارد. آیا من برای برنده شدن در رشته لید بیش از حد قد بلند و سنگین هستم ؟ آیا عاقلانه است که برای جلوگیری از وزن سنگین ناشی از بلندی قدم ، کاهش وزن داشته باشم؟ زیرا بهترین شرکت کنندگان لید همگی کوتاه قد و لاغر هستند. تمرینات زیادی داشتم و از تمرین لذت می بردم زیرا رنج را از بین می برد. در مقایسه با تلاش روی یک پروژه در طبیعت شما مسیرهای بیشتری صعود می کنید و روز به روز بر دوره تمرینات خود می افزایید. اگر احساس خوبی ندارید به هر شکل ممکن به سراغ تمرین بروید بعد از 30 دقیقه رنج و درد به شادی و لذت تبدیل خواهد شد.
- وقتیکه عدم اتصال یک گیره به بهای از دست دادن یک پیروزی در شامونی تمام می شود آیا در تصمیم خود در تمرکز بر مسابقات شک نکردید؟
- بسیار ناامید شده بودم بخصوص اینکه دومین باری بود که این خرابکاری را انجام می دادم و شامونی پایان نتایج بد من نبود، دو هفته بعد من مقام هشتم را در بریانسون کسب کردم اما قطعن از تصمیم خود پشیمان نشدم زیرا می دانستم که در فرم خوبی بسر می برم ، روز بعد از رقابتهای شامونی من TCT یک 9a را با سهولت باورنکردنی آنسایت کردم. می دانستم که عملکرد مسابقات من ناشی از یک مشکل روانی است ، موانعی بر سر راه داشتم که نیاز به غلبه بر آنها بود و این موانع در نهایت در آیمست اتریش، چهارمین مرحله جام جهانی برطرف شد. در آنجا نفر اول شدم ، علیرغم اینکه روی یک دیواره دشوار و طولانی بودم. اینکار موجب شد که باور کنم که پیروزی در اسپانیا امکان پذیر است که به هر حال هدف اصلی من بود.
- امسال چند ساعت تمرین داخل سالن داشتید؟
- از فوریه شروع کردم ، سه ماه و نیم تمرینات واقعن سخت که شامل 6 یا 7 روز در هفته بود و گاهی که خیلی خسته می شدم در طبیعت این کار را ادامه می دادم ، در خلال این مدت بیشتر از 30 ساعت در هفته تمرین کردم ، صعود ، کمپوس برد ، TRX = Tara Heel Tabata ، تمرینات مقاومتی برای استقامت قلبی ، عروقی و قدرتی . اگر همه را جمع بزنم ممکن است به 420 ساعت تمرین جدی در سال برسد ، قبل از شروع مسابقات هر روز سه مسیر دشوار صعود می کردم و حدود 30 دقیقه بولدر و کمپوس برد تمرین می کردم ، یک هفته در اسپانیا و دو هفته در فرانسه و گاهی در اطراف منزل تمرین می کردم ، از تمرین در طبیعت لذت می بردم و به من انرژی لازم برای برگشت به سالن و تمرینات دشوار را می داد اما حسرت تمرینات بیشتر در طبیعت را نداشتم فقط به تمرکز فکر می کردم. این یک شیوه کاملن متفاوت اما مناسب است ، به هرحال باید به مدرسه هم می رفتم و رفتن به مدرسه و تمرین را به همین نحو ادامه دادم . هر شب از اینکه به خوبی از عهده هر دو برآمده ام خوشحال بودم.
- امسال شما دو 9a آنسایت صعود کردید، در طبیعت دیگر چه کار برجسته ای انجام دادید؟
- IL Domani هدف اصلی من در طبیعت بود که تحقق یافت و یکی از افتخارات من در کار در طبیعت است ، سپس آنسایت TCT یک 9a در گراویر که یک روز بعد از ناکامی در شامونی انجام شد و بعد آنسایت Super Plafoud که یک +8c قدیمی ، کوتاه و دشوار بود، بیوگرافی +9a را نیز صعود کردم ، برای این مسیر زمان بیشتری از آنچه تصور می کردم ، صرف کردم و باید اعتراف کنم که مسیر دشواری بود بدون توجه به اینکه تاکنون چند بار تکرار شده است . این آنسایت ها آمادگی خوبی برای مسابقات بود. موجب نشاط و بوجود آمدن اعتماد بنفس در من شد . دریافتم که می توانم راهی شوم. آنسایت تنها چیزی است که لازمه موفقیت در مسابقات لید است.
- چه چیزی برای سنگنوردان در برتری در هر دو رشته لید و بولدر دشوار است؟
- اگر دقت کنید سنگنوردان رشته لید اکثرن قد کوتاه و لاغر هستند اما بولدرکاران عضلانی و قد بلند. هر دو رشته در حال فاصله گرفتن از یکدیگر و ریشه های اصلی خود در طبیعت هستند. رقابتهای لید نیاز به آمادگی جسمانی ویژه ای دارند ، نوعی از قدرتی – استقامتی که پیدا کردن آن در طبیعت بسیار دشوار است . حرکت روی توده های بزرگ سنگ با داینوهای دوبل و نقاط تعادلی هیچ کمکی به شما در رقابت های لید نمی کند و استقامت بیش از حد نیز کمکی به انجام تکنیک داینو نمی کند. بنابراین در هر دو رشته نمی توان کاملن عملکرد خوبی داشت . من به طور طبیعی از سطح بالای قدرت در بولدر برخوردار هستم حتی اگر سه هفته تمرین نکنم چیزی از دست نمی دهم ، در درون من جا دارد . با این حال در استقامت با مشکل روبرو هستم مگر اینکه سخت تمرین کنم. ساختار بدن من بیشتر مناسب بولدرینگ است و همانطور که قبلن گفتم اکثر مسابقه دهندگان لید کوتاه و لاغر هستند ، قد من گاهی در مسابقات لید موجب مزیت من می شود زیرا طراحان مسیر ، گیره های قابل دسترس نصب نمی کنند. اگر در یک رقابت لید مسیر با چین خوردگی های کوتاه طراحی شده باشد برنده شدن در آن مسابقه برای من غیرممکن است زیرا سنگنوردان قدکوتاه به راحتی با سایز بدن مناسب تر خود از عهده آن برخواهند آمد و می توانند به مدت بیشتری از آن آویزان شوند زیرا وزن بدن آنها کمتر است . تا مدت زیادی فکر می کردم می توانم قدرت و استقامت بهتری با صعودهای بیشتر بدست آورم اما این کار جواب نداد. بهتر شدم اما بنظر می رسید موانعی وجود دارند که هرگز نمی توانم بر آنها غلبه کنم . مهم نبود که چقدر سخت تلاش کنم ، من نمی توانم به مدت طولانی به حالت آویخته دوام بیاورم. تا اینکه کم کم درک کردم که اگر قدرت من افزایش یابد می توانم حرکتهای راحت تری انجام دهم و می توانم بهتر روی مسیر استراحت کنم زیرا تمامی گیره ها بزرگتر احساس می شوند. این بود که تمرینات من برای لید شامل کمپوس بردهای انفجاری و بولدرینگ شد چون می دانستم که به آن احتیاج دارم اما به همین دلیل نیازی نبود که برای بولدر به طور ویژه تمرین کنم . هرچقدر برای لید قویتر شوم به همان میزان در بولدر هم قویتر خواهم بود. این کاملن ساده است . تنها چیزی که لازم بود تمرین کنم داینوی دوبل بود . به نظر من، بیشتر سنگنوردان به طور ویژه تمرین می کنند ، آنها نیاز به صرف وقت بیشتری برای تطبیق رشته ها و سبک های مختلف دارند بخصوص بولدر و تکنیک های تعادلی آن ، با این حال برای من وقت کمتری برای تطبیق لازم است زیرا من در طول زندگی کیلومترها روی سنگ ها و زوایای مختلف سنگنوردی کرده ام. نمی خواهم آن را به رخ بکشم ولی به نوعی فکر می کنم که می دانم چگونه هر جا و روی هر نوع مسیرسنگنوردی کنم .
-گام بعدی چیست ؟
- فعلن برنامه ای ندارم ، می خواهم در طبیعت کار کنم اما چندان مطمئن نیستم. افسوس می خورم که مجبورم صحنه رقابت ها را ترک کنم. هنوز چیزهایی هستند که برای حضوردر صحنه رقابت های جهانی باید به آنها دست یابم.
برداشت از وبلاگ: کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه