به هر زبان که بگویی نامکرر است

رضا زارعی می نویسد:

گاهن با نگاه به جایگاه برخی انسانها همچون زنده یاد محمد اوراز به فکر فرو می روم. چگونه است با گذشت 12 سال از فراغش همچنان نامش بلندآوازه و جایگاهش رفیع است؟ آنچنان که نسل بعد از او هم با افتخار از مرام و افتخاراتش سخن میگویند بی آنکه اورا دیده باشند؟
بدیهی است انسانیت اوست که بلندآوازه اش کرده نه صعودهایش. که بوده اند کسانی که بیش از محمد هم درکوه و تپه گام برداشته اند اما فقط در زیر گزارشهای پر طمطراق دفن شده اند و حتا هم عصرانشان هم یادی از ایشان نمی کنند.
بی شک در مورد او صادق است این مثل که امثال اوراز و همنوردانش ریگ کف جویند و برخی ...

http://kouheghaf.blogspot.com/2015/09/blog-post_7.html