هفدهم خرداد ماه یادآور فقدان یکی از بزرگان کوهنوردی ایران "زنده یاد ابراهیم شیخی " است. بزرگ مردی که در جوار البرز زاده شد ، با البرز زیست و عاقبت بر فراز البرز جاودانه شد.
ابراهیم شیخی در ۱۷ دی ماه ۱۳۳۴ در تهران متولد شد . از سال ۱۳۵۰ با قدم نهادن در مسیرهای کوهستانی و با صعود به قلههای شمیرانات و سپس البرز، الوند و زاگرس، تمامی قلل بالای ۴۰۰۰ متری ایران را در فصول مختلف صعود کرد و در تکمیل ورزش استقامتی خود به ورزشهای بوکس و دومیدانی تا حد حرفهای پرداخت تا اینکه در سال ۱۳۵۹ در انتخابی تیم بوکس به عضویت تیم ملی درآمد و در تورنمت بینالمللی مهم «جام کمربند طلایی رومانی» شرکت کرد و با دو برد و یک باخت، به عنوان فنیترین بوکسور مسابقات شناخته شد.
وی در دومیدانی نیز سرآمد بود و در رشتههای ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ و نیمهماراتن در مسابقات مختلف شرکت کرد و کسب مقام نمود. ولی این جمله بارها بر زبان او جاری شده بود: «رشته اصلی من کوهنوردی است» .
ابراهیم شیخی در ساعت ۲۳:۳۰ دقیقه پنجشنبه ۱۶ خرداد ماه ۱۳۸۷ هنگام اجرای برنامه خط الرأس قله توچال به قله دماوند، در چادری که بر روی خطالرأس «قله سینهزا» برپا شده بود، براثر ایست قلبی درگذشت و پیکر بیجانش پس از ۳ روز تلاش توسط همنوردان او از مسیر دشت لار و تنگه یونهزا به پایین منتقل و در قطعه نامآوران بهشتزهرا به خاک سپرده شد.
تابلو یاد بود زنده یاد ابراهیم شیخی بر فراز قله خلنو بزرگ
در سالروز خاموشی این کوهنورد فقید ، بر آن شدیم تا بار دیگر یاد و نام ابراهیم شیخی را برسر زبانها جاری سازیم .شاید بدینوسیله نسل جدید کوهنوردان این سرزمین بتوانند با گوشهای از شخصیت و فعالیتهای بارز ورزشی او آشنا شوند.
گزیده ای از فعالیتهای شاخص کوهنوردی زنده یاد ابراهیم شیخی:
- ۱۳۶۲ : اولین صعود زمستانی جبهه غربی دماوند در قالب گروه کوهنوردی آزاد کاوه
- ۱۳۶۳:حضور مؤثر و ۷۵ روزه در ساخت دو جانپناه شمالی دماوند در ارتفاع ۴۰۰۰ و ۴۷۵۰ متری
- 1363 : اولین صعود زمستانی گرده آلمانها (علمکوه) در قالب تیم مشترک فدراسیون و کوهنوردان تبریزی
- ۱۳۶۳ :حضور مؤثر در ساخت و مرمت جانپناه توچال
- 1364 : صعود سرعتی قله توچال و ثبت رکورد دو ساعت و ده دقیقه از میدان سربند تا قله
- ۱۳۶۴ : دریافت مدرک مربیگری کوهنوردی
- ۱۳۶۸ : صعود دیواره علمکوه مسیر لهستانیها (به همراه زندهیاد داود خادم)
- 1376 : صعود تا ارتفاع ۷۵۰۰ متری قله گاشربروم (هیمالیای پاکستان) در قالب اولین تیم ملی فدراسیون کوهنوردی
- 1376: صعود یک روزه گرده آلمانها از مسیر ونداربن ـ سرچال ـ علمچال ـ گرده ـ قله علمکوه ـ سیاهسنگ ـ چالون ـ سیاهکمان ـ نفتچال ـ ونداربن (طی سیزده ساعت) در تابستان
- ۱۳۸۳ : شرکت در مسابقه ماراتن دماوند (در سن ۵۰ سالگی) و کسب مقام چهارم (رکورد سه ساعت و هجده دقیقه از گوسفندسرا تا قله)
- ۱۳۸۴ : صعود ۱۶ یال دماوند در شانزده هفته به شکل سرعتی و یک روزه
- ۱۳۸۵ : عبور از خطالرأس دوبرار (قرهداغ) یک روزه به طول ۴۵ کیلومتر
- صعود اکثر قلل ایران و دیوارههایی نظیر بیستون، لجور، بندیخچال، پلخواب و صعود بیش از ۱۵۰۰ بار قله توچال و ۳۰۰ بار قله دماوند
- پرچمگذاری مسیر صعود قله توچال از سنگسیاه به قله از زمستان ۱۳۶۴ به بعد
- حضور منظم در عملیات امدادرسانی افراد سانحه دیده در کوهستان
برگرفته از : وب سایت باشگاه اسپیلت - ذبیح الله حمیدی،جلیل صفرعلیزاده