الف - صعودهای منتخب
1 – تالونگ Talung، به ارتفاع 7348 متر؛ نپال
کوهنوردان:میخائیل فومین (متولد 1981) – نیکیتا بالابانوف (متولد 1989)؛ هر دو از کشور اکراین
آنها پنج بیواک برای صعود و یک بیواک در ارتفاع 6700 متری برای فرود داشنه اند.
این صعود قبلا جایزه میخ طلایی مجله کلایمینگ امریکایی را دریافت کرده است.
2 – گیو دینگ Gave Ding ، به ارتفاع 6571 متر؛ قله ای پرت و دور افتاده واقع در منطقه مرزی شمال غربی نپال
کوهنوردان: مایک فاولر (متولد 1956 – انگلستان) – پاول رامسدن ( متولد 1969 – انگلستان)
این دو کوهنورد قبلا نیز در قالب یک تیم دو بار، در سال های 2002 و 2013، جایزه کلنگ طلایی را دریافت کرده اند.
3- سرو ریزو پاترون Cerro Riso Patron، به ارتفاع 2550 متر؛ قله ای پرت و دور افتاده در کشور شیلی
کوهنوردان: تیمی بین المللی مرکب از:لیز بیلون ( 1988 – فرانسوی) – آنتوان موان ویل (1984 – فرانسوی) – ژروم سولیوان (1983 –امریکایی) – دیه گو سیماری (29 ساله – آرژانتینی)
4 - سرو کیشتوار Cerro Kitshwar’s، به اربفاع 6173 متر؛ هند
کوهنوردان: تیم بین المللی شامل: مارکو پریزل (1965 – اسلوونیایی) – هایدن کندی (امریکایی) – مانو پلیسیه (40 ساله - فرانسوی) – اوربن نوواک (متولد 1986 - اسلوونیایی)
هایدن کندی، قبلا یک بار جایزه کلنگ طلایی را در سال 2013 دریافت کرده است.
هایدن کندی فرزند کوهنوردر برجسته امریکایی مایکل کندی است. هایدن از سال 2009، بعد از دوران دبیرستان خانه را ترک کرد، زندگی جاده ای را شروع کرد، خانه به دوش شد و دیگر به خانه برنگشت. هایدن وقتی که کوهنوردی نمی کند به کارهایی مثل نویسندگی، نقاشی ساخنمان و.... می پردازد.
مارکو پریزل، قبلا 3 بار چایزه کلنگ طلایی را در سالهای 1992 و 2007 و 2014 دریافت کرده است!!!
مارکو پریزل که یک مهندس شیمی است همانند فیزیکدان معروف جهان هایزنبرگ، از "اصل عدم قطعیت" صحبت می کند:
"عدم قطعیت اس و اساس کنجکاوی من است. در مقام یک انسان و فقط یک انسان، به عنوان فرزند، پدر، همسر، کوهنورد، راهنمای کوه، عکاس، دوست، و بطو کلی در همه زمینه ها؛ عدم قطعیت راهنمای زندگی من است. غایت تلاش من داشتن یک زندگی ساده است"
مراسم جایزه کلنگ طلایی در تاریخ 14 تا 17 آودیل (26 تا 29 فروردین) در شهر گراو Grave فرانسه برگزار خواهد شد.
ب - تیم ایرانی و شایستگی هایش
امسال یک <<تیم ایرانی>> برای اولین بار نامزد جایزه کلنگ طلایی شد و این به خودی خود افتخاری است برای کوهنوردی کشور. تیم ایرانی غیر از یک استثنای بزرگ همه ی شایستگی ها و شاخص های لازم برای انتخاب نهایی این جایزه را داشت. به خصوص اینکه این تیم مسیری را در کشوری دور دست و درمنطقه ای پرت و دور افتاده گشایش کرده بود؛ این صعود در کشور ماداگاسکار انجام شد، و ماداگاسکار کشوری است جزیره ای واقع در اقیانوس هند و در جنوب شرقی قاره آفریقا.
به نظر می رسد این استثنای بزرگ که محو کننده شایستگی های تیم ایرانی در استانداردهای جایزه کلنگ طلایی است فقط یک چیز است و آنهم: سوراخ کردن سینه سنگ با کوبیدن 114 بولت در یک مسیر 442 متری. تیم ایرانی بطور متوسط هر 4 متر یک بولت کوبیده است؛ چیزی شبیه دکمه های یک پیراهن. بدون شک در شرایط فعلی، صعود یک مسیر گرانیتی که سخت و صاف و دیواره ای است نیاز به بولت دارد و دیواره نوردان ما ناگزیر به نصب بولت بوده اند. اما باید توجه داشته باشیم که یکی از شاخص های جایزه کلنگ طلایی اجرای صعودهای پاک با کمترین آسیب به طبیعت و استفاده از حداقل تجهیزات است. از نظر داوران جایزه کلنگ طلایی چنین مسیر هایی را باید برای آینده گان گذاشت تا آنها با مهارت های بیشتر لذت صعودهای پاک را تجربه کنند. اگر قرار باشد همه ی مسیر های گرانیتی سخت و صاف را رول کوبی کنیم برای نسل آینده چه میراثی باقی گذاشته ایم؟
از آقای حسن گرامی به خواهیم تا کمک کند تیم هایش با استفاده از کمترین ابزار صعود کنند.
راستی! حسن گرامی یک افتخار بزرگ ملی و منطقه ای در کارنامه خود دارد که در فضای وارونه روشنفکری ما چندان مورد توجه واقع نشده؛ حسن، تنها موذن تاریخ اسلام است که بر فراز بلندترین مناره دنیا اذان گفته است؛ برج بی نام ترانگو!!