تیم هفت نفره کوه نوردان اسپانیایی به سرپرستی میکل زابالزا، تنها یک هفته پس از سفر به گرجستان، شاخص ترین کوه قفقاز، تیغه جنوب غربی اوشبا، 1500 متر، 6b+/M5 را با سه بیواک روی دیواره، صعود کردند. مسیر این تیم در بخش هایی با مسیرهای "الکساندرا" و "میشلیایف" مشترک است، اعضای تیم شامل (برنات ویلارِما، میکل اینوریزا، روبن سنمارتین، خاوی گازمن، آلبرتو فرناندز و روگر کاراراچ) در سه طناب تقسیم شده بودند.
به گفته زابالزا هدف ابتدا یال جنوبی بود که مستقیما به قله 4710 متری می رسید که کمی از قله شمالی مرتفع تر است. اوشبا را به دلیل زیبایی، مخروطی شکل و قله دوقلوی آن، ماترهورن قفقاز می نامند. زابالزا گفته:
" تیم از طریق روستای مازِری (1500 متر) به یخجال اوشبا رسید و چادرها در ارتفاع 2700 متر نصب شد، ایده این بود که آلبرتو فرناندز و روگر کاراراچ مسیر "گریگوری" و مابقی در دو طناب مجزا "میشلیایف" را صعود کنند، برای پرهیز از برف و جریان آب، فقط صبح زود امکان صعود وجود داشت و به این نتیجه رسیدیم که جبهه جنوب غربی ایمن ترین گزینه است و همگی در امتداد یک مسیر پیش رفتیم، در 700 متر اول هیچ اطلاعات خاصی از مسیر نداشتیم و حدود 15 طول از صخره را با دشواری حداکثر 6a/b و بیواک در ارتفاع 4000 متری زیر یک برآمدگی که مانع از برخورد بهمن با ما بود، صعود کردیم. روز بعد ساعت 4 صبح از قسمت برفی عبور کردیم و در پی بهترین خروجی به سمت دیواره نهایی بودیم، احتمالا سمت راست "میشلیایف". در این قسمت سه طول حداکثر +6b و یک طول ترکیبی پر از برآمدگی و برف سفت تا انتهای مسیر را صعود کردیم.
از طریق مسیر "گابریل" برگشتیم که دنبال کردن آن مستلزم دقت و توجه زیاد بود، بیواک سوم را در ارتفاع 4050 متری داشتیم، زیرصخره ای که ما را از باد محفوظ نگه می داشت، روز چهارم، صبح زود فرود را آغاز کردیم و ساعت 9 به یخچال و یک بعداز ظهر به مازِری رسیدیم"
برنامه این تیم این است که یک هفته دیگر در منطقه اوشبا باشند تا مسیرهای دیگری را صعود کنند.
