گاهی صخرهنوردی تنها یک ورزش نیست؛ برای خیلی از ما تبدیل به پناهگاهی میشود از دنیای شلوغ بیرون. جاییکه سنگهای سخت و مسیرهای دشوار، آسانتر از مواجهه با درونمان به نظر میرسند.
اما چه میشود اگر این فرارِ موقت، تبدیل به الگویی همیشگی شود؟
🔍 نقطهای که صخرهنوردی از "درمان" به "فرار" تبدیل میشود:
- وقتی هر بار که ذهنتان شلوغ میشود، به جای فکر کردن، به سنگها پناه میبرید
- وقتی موفقیت در مسیرهای سخت، تنها معیار شما برای ارزشمند بودن میشود
- وقتی از ارتفاع و خطر، برای بیحس کردن احساسات عمیقتر استفاده میکنید
💡 راهِ میانبری که به بنبست میرسد:
صخرهنوردی به ما حس کنترل، پیشرفت و موفقیت فوری میدهد. اما مشکلات واقعی زندگی — اضطرابهای عمیق، ترسهای قدیمی، رابطههای پیچیده — با رسیدن به قلههای بلندتر حل نمیشوند. آنها فقط در پای کوه منتظرمان میمانند.
🌄 راه درست تر: کوهنوردی آگاهانه
- سنگها را آینه کنید: به جای فرار به کوه، از سکوت کوهستان برای شنیدن صدای درونتان استفاده کنید
- ارتفاع را عمودی نروید: گاهی بهترین پیشرفت، نشستن در کمپ و فکر کردن است، نه صعود بیوقفه
- ترکیب کنید: قدرت بدنی از صخره، بینش ذهنی از خودشناسی. این دو با هم معجزه میکنند
🧠 نکته طلایی:
صخرهنوردی درمانگر است، وقتی همراه خودآگاهی باشد. وقتی به جای جایگزینی برای درمان، مکمل آن شود. وقتی به ما یاد دهد که هم در برابر سنگهای بیرونی مقاوم باشیم، هم در مقابل طوفانهای درونی.
⛰ کوه همیشه آنجاست — برای زمانی که با تمام بودنمان به آن پناه ببریم، نه با تمام فرارهایمان.
---
پ.ن: گاهی شجاعت واقعی، نه در صعود به قله، که در نشستن با خودمان است. سنگها صبورند — میتوانند منتظر بمانند تا ما ابتدا با درونمان آشتی کنیم.
چه تجربهای دارید؟ آیا تا به حال کوهنوردی برایتان از ورزش به مکانیزم فرار تبدیل شده؟
منبع مقاله
اخبار کوهستان
سیمون مورو کوهنورد ۵۸ ساله ایتالیایی هنگام هم هوایی در مراپیک دچار حمله قلبی شد، سه روز پیش او صعود سرعتی به قله مراپیک (۶۴۷۶ متر) داشت.
مورو در همراهی با نیمارینجی از نپال و اسوالد پرییرا از لهستان در حال تکمیل فرآیند هم هوایی برای تلاش زمستانی بر قله ماناسلو بود، برنامه آنها دوبار صعود به مراپیک و شبمانی برقله بود، در دهم دسامبر از کمپ بالا در ارتفاع ۵۸۰۰ متر در عرض دوساعت و بیست دقیقه به قله رسیدند، بعد از برگشت مورو احساس ناخوشی داشت و درخواست خروج اضطراری کرد، با انتقال او با بالگرد به بیمارستان تحت عمل جراحی بای پس عروق قرار گرفت و اکنون در بخش مراقبتهای ویژه است اما وضعیت او پایدار است.
این هفتمین تلاش زمستانی مورو بر ماناسلو بود.
منبع: اکسپلوررز
دامیان بلیسکی و ماریوش لانگ در تلاشی ۵ روزه مسیر "سوپرکانالتا" + 1600m, 80°, 5 در امتداد جبهه غربی تا قله فیتزروی (۳۴۵۰ متر) در پاتاگونیا را صعود کردند. این دومین تلاش موفق لهستانی ها بر این مسیر است.
تیم فرانسوی ها به سرپرستی لیونل تری نخستین بار برنامه ای اکتشافی در سال ۱۹۵۲ به این قله داشته اما نخستین صعود به سبک آلپی در سال ۱۹۶۵ توسط یک تیم آرژانتینی (کارلوس کوسانا و خوزه لوئیس فونروژ) انجام شد و برای اثبات صعود خود پرچم آرژانتین را بر روی کارابین بجا مانده از تیم فرانسوی ها نصب کردند. ماریوش لانگ گفته:
" برای کوتاه کردن مسیر از "فیلو دل هومبر" ۷۰۰ متر صعود کردیم و تازه از اینجا برنامه اصلی شروع شد، ۶۰۰ متر اول در شرایط خوب صعود شد، یخ قسمت بالای دهلیز ذوب شده بود بنابراین امکان استفاده از کتانی های نرم وجود داشت، دو روز طول کشید تا به خط الراس رسیدیم با طیف وسیعی از صخره با درجه سختی 5 و ترکیبی M6 ، روز سوم از دشواری مسیر به کمپ یک رسیدیم که دو طول آن شکافهای یخی بود، وزش باد و تغییر شرایط جوی ما را مجبور به صعود کرد و ۳۰ نوامبر ساعت ۴/۳۰ بعدازظهر به قله رسیدیم. کل تلاش با درنظر گرفتن فرود، ۵ روز طول کشید. دو بیواک برای صعود و یک هنگام فرود در گردنه "لا برچا " داشتیم، شرایط یخچال زیر گردنه "پاسو سوپریر" به گونه ای بود که به حمایت مضاعف نیاز پیدا کردیم و اول ماه دسامبر در میان وخامت کامل شرایط جوی در نهایت به ال چالتن رسیدیم."
الیاس لاگنما سنگنورد ایتالیایی مسیر "اکسودیا" در ریفوجیو باربارا کشور ایتالیا را در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵ ایجاد کرد و پیشنهاد درجه +V18/9A را برای آن داده که در صورت تایید می تواند اولین بولدر جهان در این درجه باشد، لاگنما ۴ سال روی این پروژه تلاش کرده بود.
سه تراورس در قراقروم و غرب نپال از میان انبوه صعودهای ارزشمند انتخاب شدند:
۱- کاکور کانگری ۶۸۵۹ متر، غرب نپال، مرز تبت، تیم امریکایی، مسیر۱۶۷۰ متری 5.10 A0 M7 WI5
۲-گاشربروم سه ۷۹۵۲ متر، اولین صعود از یال غربی و بعداز فرود از جبهه شرقی اتصال به مسیر نرمال گاشربروم دو، لیوینگ استون از بریتانیا و آلس چسن از اسلوونی
۳- یاشکوک سار ۶۶۶۷ متر در باتورا موستاق، تیم امریکایی، مسیر ۲۰۰۰ متری+ M6 A0 A15
منبع: اکسپلوررز
