امین معین در وبلاگ گرین مونت مطلب زیر با رویکرد بیواک در دیواره های بلند big wall نگاشته است. بیواک در کوهستان مانند بسیاری از موارد دیگر نظیر صعودهای انفرادی، صعودهای سرعتی و... نیاز به مطالعه و گاه فرهنگ سازی دارد. بسیاری بیواک را یک عمل انتحاری، دیوانه دار و غیر معقول می دانند و یا حتی آن را حرکتی برای خوادنمایی و یا هیجان خواهی می پندارند در حالی که واقعیت چیز دیگریست.

در کتاب climbing dictionary بیواک اینچنین معنی شده است:

دولت‌ها در کشورهایی که در مناطق کوهستانی واقع شده‌اند عموما اکوتوریسم و گردشگری کوهستانی را یکی از راه های مقابله با مشکلات ناشی از فقر و توسعه‌نیافتگی می‌دانند. از سال 2002 که سال کوهستان و اکوتوریسم نام گرفت، توجه به این مناطق شکل ویژه‌تری به خود گرفت و جوامع مختلف از ظرفیت‌های این صنعت برای بهبود اوضاع خود بهره‌ گرفتند.

اما چگونه می‌توان میان مناطق صعب‌العبور کوهستانی و سرمایه‌گذاری راهی پیدا کرد؟ کافی است نگاهی به کشورهای اطراف‌مان بیندازیم تا از حجم و میزان سرمایه‌های وارد شده به این کشورها آن هم تنها برای صعود به قله‌ها مطلع شویم. پاکستان و نپال جزو پیشقدم‌ها در این حوزه هستند. قرار گرفتن این دو کشور در منطقه هیمالیا، توانسته است هر ساله تعداد زیادی کوهنورد را از مناطق مختلف جهان به دامنه‌های این کشورها سرازیر کند؛‌ آژانس‌هایی هم هستند که به مخاطبان خود تنها شب‌مانی در کمپ اصلی را پیشنهاد می‌دهند و به این ترتیب کسانی که توان بالا رفتن را ندارند، اما علاقه‌مند به تجربه فضای هیمالیانوردی هستند با صرف هزینه بالا، با این آژانس‌ها همسفر می‌شوند. ترکیه از دیگر کشورهایی است که چند سالی است بر روی توسعه گردشگری کوهستانی خود سرمایه‌گذاری می‌کند.
قرار گرفتن قله آرارات در این کشور این امتیاز را به همسایه غربی ما داده است تا با تبلیغات گسترده بر روی آن، این منطقه را به عنوان یک جاذبه برای کسانی که علاقه‌مند به سفرهای ماجراجویانه هستند و تجربه کافی نیز دارند، پیشنهاد کند. از آنجا که تجربه‌های این چنینی نیاز به هزینه بالا و اقامت‌های طولانی دارد، چنین سفرهایی هم می‌تواند مردم محلی را منتفع کند و هم برای اقتصاد این کشور سودآوری داشته باشد.
 اما آیا می‌توان مقایسه‌ای میان سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته در صنعت گردشگری کوهستانی میان ایران و ترکیه داشت؟ می‌توان دماوند، بلندترین قله و نماد ملی ایران را با آرارات مقایسه کرد؟

مهدی جباریان در مقاله ای یک برنامه تمرینی برای کوهنوردانی که هر جمعه در کوهستان حضور دارد تهیه کرده است . این برنامه برای کوهنوردانی که دیدی جدی به کوهنوردی داشته و قصد دارد فعالیت های بهتری انجام دهد. این برنامه مجموعه ای از عناصری که در کوهنوردی به تقویت آن نیازمندیم را در کنار هم جمع نموده و در هر هفته این عوامل را تمرین می دهد .این عوامل شامل استقامت ، تکنیک ، قدرت ، توان قلب و عروق  ،توان بازیابی و یا ریکاوری ، استقامت در قدرت می باشد.که در جدول زیر ارایه شده است.

 در این کتاب درباره متد های مختلف یخ نوردی و عبور از مسیر های یخ و برف توضیح داده شده است .کل کتاب شامل 10 فصل می باشد .
در فصل اول کتاب درباره تاریخچه یخ نوردی توضیح داده شده است .فصل دوم شامل کوه نوردی در برف ، معرفی ابزار ، روشهای گام برداری ، آموزش روشهای جلوگیری از سقوط در برف و .... می باشد .

فصل سوم به آموزش یخ نوردی بر اساس روش فرانسوی ها می پردازد . در فصل چهارم یخ نوردی به روش front-point  را آموزش میدهد.

در فصل پنجم کتاب در باره انواع تکنیک های فنی مورد استفاده پرداخته شده است.فصل ششم به مباحث امنیت و حمایت ، طناب ، انواع کارگاه ها و .... پرداخته شده است .

"Yvon Chouinard's Climbing Ice is not only the last word on the subject, but the first words from all American press on modern ice techniques. Climbing Ice is no beginner's manual, but rather a compendium on the sport. The book explores the history of snow and

ترجمه‌ی مقالات بر اساس استانداردهای رسمی کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوه‌نوردی؛ مقاله‌ی «کودکان در ارتفاع» با توصیه برای پزشکان، علاقمندان غیر پزشک، و کوه‌نوردان یا مجریان برنامه هیمالیانوردی ترجمه دکتر جلال الدین شاهبازی و لاله ایمان پرور در سایت فدراسیون منتشر شده است .

برای دانلود این مقاله مفید بر روی لینک کلیک کنید .

 دانلود مقاله ( کلیک کنید )