کوه نامه: ننویسیم «می باشد» بنویسیم «است» یا «هست»
ننویسم «زنده گی، تشنه گی، خسته گی» بنویسم «زندگی ، تشنگی، خستگی»
جمله ی غلط: او دارای سوابق کوه نوردی خوبی می باشد.
این ها نمونه هایی از اشتباه های بعضا رایج در وبلاگ ها و نوشته های هر روزه ماست.
در واقع ما در فارسی مصدر «باشیدن» نداریم و این یک غلط مصطلح است و به جای آن باید از است و یا هست استفاده کنیم.
جمله ی درست: او دارای سوابق کوه نوردی خوبی است.
و یا در مورد کلمه های تشنگی و زندگی باید گفت:
کلماتی که به«ه» بیان حرکت ختم می شوند؛ در صورتی که با «ان» جمع بسته شوند یا «ی» مصدری بگیرند «ه» تبدیل به «گ» می شود:
مثال: ننویسم «تشنه گی» بنویسم «تشنگی»
ننویسیم «زنده گی» بنویسیم زندگی
ننویسیم «خسته گی» بنویسیم خستگی
ننویسیم«ساده گی» بنویسم سادگی
این دو مورد بالا مثال هایی بود برای ورود به بحث اصلی:
عدم آشنایی با اصول نگارش زبان فارسی و کاربرد غلط کلمات و اشتباه نویسی از جمله مشکلات نوشتاری است که خود نگارنده نیز با آن دست به گریبان بوده و از طرفی در محیط وبلاگ نویسی کوه و با توجه به قشر فرهیخته و با سواد آن، باز این معضل به چشم می آید و برخی نیز این اشتباه ها را دامن زده و حتی آن را ترویج و بر آن پای هم می فشارند! به هر حال نگارش ادبیات روز به روز به روزتر می شود. هر چند بین اساتید اهل فن اختلافاتی در نحوه نگارش برخی کلمات وجود دارد، اما زبان و ادبیاتی که در حال حاضر در مدارس ابتدایی و نسل نو به فرزندان ما تدریس می شود پایانی براین نوع اختلافات نگارشی است.(نگاهی به کتاب های درسی مدارس بیندازید) در هر صورت از آن جایی که ما ویراستار نیستیم وممکن است رعایت تمام و کمال و دقیق اصول نگارش سخت باشد، ولی به هر حال تلاش کنیم از غلط های فاحش جلوگیری کنیم. از این رو کوه نامه قصد دارد در خصوص غلط های فاحش گاهی مطالبی سلسله وار ازجزوه «راهنمای درست نویسی» دکتر «حسن ذوالفقاری» برای استفاده علاقه مندان انتشار دهد تا تلاشی برای اصلاح شیوه نگارش نویسندگان کوه نوردی از جمله تیم کوه نامه باشد.